صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٧٢ - صبر امام حسن

نديدم مگر آنكه از غيابش ناشاد و از عتابش بيمناك بودم]( [١] و همچنين گفت( : بخدا هرگاه در كنار خود نشسته اش ديدم از وضع او و از عيبجوئى او بيمناك گشتم) [٢]

در ستايش او شعرى بدينمضمون سرود([ : حسن فرزند همانكسى است كه هر جا ميرفت , مرگ نيز پا بپاى او قدم بر ميداشت بچه ى شير همانند اوست و حسن نيز پدر خود را مثل و مانند است اگر حلم و درايتش را بتوان وزن كرد بايد گفت همچون( يدبل) [٣] و( ثبير) [٤] است]( [٥]

آرى , اين همان معاويه , دشمن شماره يك حسن عليه السلام است مروان بن حكم نيز همان كسى است كه درباره آنحضرت مى گفت( : حملش با كوهها برابر است) [٦]

ثناگوئى آشكار اين دو دشمن , دليل مقام ارجمند امام حسن در اعتقاد مردم و يا دليل تسليم و خضوع ايندو در برابر واقعيت است و اگر نه , بايد آن را پوششى دانست كه آندو بروى نقشه هاى خطرناكى كه براى امام حسن در نظر داشتند , ميكشيده اند

اين مشاجره هائى كه ما به اشاره از آن در گذشتيم و در برخى از كتابهاى بزرگ , پاره ئى از آنها را با اهميت ياد كرده اند , عبارت از( مفاخره) هائى است كه معاويه در بر خوردهايش با امام حسن - چه در هنگامى