صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٤٩ - عقيده ؟ يا حكومت ؟

خدا وفا كرده اند , و در آن سرزمين برگزيده ئى كه خدا ناپاكدلى و كينه را از سينه ى ساكنان آن , بركنده و آنان را با يكديگر برادر و مهربان ساخته است

دو سرور جوانان بهشت همين و بس

و به روشى واضح تر : آنگاه كه اين دنيا و جوانان آن , حق اين دو را انكار كردند و به آزار آنان كمر بستند و بر آنان طغيان گرفتند و سيادت و سروريشان را نپذيرفتند و از آن دو گريختند آيا با اين حق ناشناسى ها و ناسپاسى ها حق آنان از بين مى رود ؟ نه , اين سيادت و سرورى همچنان باقى است , نهايت در جهانى برتر از اين جهان و بر مردمى برتر از اين مردم

بگذار اين دنياى پست , از بركت و فضل و رهبرى آنان محروم ماند

بگذار جوانان خيانت پيشه و غدار اين روزگار , ننگ و ندامت و رسوائى تاريخ و عذاب قيامت را بر دوش كشند

با اين معنى , حديث مزبور يك پيشگوئى نبوى است كه آينده را از وراى پرده هاى زمان مى بيند و با اين سخن ابهام آميز , به آنچه اين دو سرور جوانان بهشت , از جوانان اين دنيا خواهند ديد اشاره مى كند و نصيب و بهره ى كامل و پر سود و بى زيان هر يك را معين مى سازد

و ترديد نيست كه آن كسى كه سيد بهشت و سرور جوانان آن ست , بيقين سرور همه ى مردم و سيد اين جهان نيز هست

كلمات قصار رسول اكرم - صلى الله عليه و آله - كه به اسانيد صحيح به ما رسيده , داراى آنچنان بلاغتى است كه نيروى بلاغت بزرگترين سخنوران بليغ روزگار نيز نمى تواند بدان نائل آيد اين كلمات در فصاحت