صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٠٥ - آغاز سرنوشت

راستى آنهائيكه از ترس فقر و تنگدستى , از پيشوا و امام خود گريختند , آنروزيكه به پيمان شكنى و خلف وعده ى معاويه اطمينان يافتند كجا فرار ميكردند ؟ و مرگى را كه نخواستند در ميدان جهاد در راه خدا و در كنار فرزند پيغمبر ملاقات كنند , چگونه علاج ميتوانستند كرد ؟ مرگى كه آنان را در خواهد يافت( اگر چه در برجهاى استوار باشند) در حاليكه از دين و دنيا تهيدستند , نه به پيمان خدا عمل كرده اند و نه به رشوه هاى معاويه نائل آمده همان( مرگ جاهلى) كه پيش از ايشان گريبان پدرانشان را گرفت و آنها را به آتش دوزخ در افكند

بزرگترين گناهى كه كوفيان در( مسكن) بر دوش گرفتند , گناه جمعى بود كه آن حركت خائنانه را در نخستين مراحلش با جبهه بنديها و نامه نگاريهايشان , رهبرى كردند

براى حسن كه در مدائن بود چهره ى چندتن از اين( وابستگان به فاميل ها) كه در لشكر( مسكن) بودند مجسم شد , او اينها را به نادرستى در گفتار - و شايد در كردار نيز - مى شناخت , اينها كسانى نبودند كه از او و جماعت او در كوفه جدا باشند ولى در باطن از دوستى او و پاكبازى و يكرنگى با هدفهاى او , بكلى بيگانه بودند اين باطن پليد و عملياتى كه بر ضد امام حسن انجام مى يافت بر او پوشيده نبود اينها هنگامى كه در كنار حسن بودند تظاهر به ديندارى را وسيله ى دست يافتن به دنيا قرار داده بودند و مى پنداشتند كه توانسته اند راه رسيدن به اين هدف ناپاك را بيابند ولى وقتى كه فهميدند اشتباه كرده اند , به پاشيدن بذرهاى پليد خيانت براى آينده , دست زدند و در همان حال كه در قيد و بند