صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٤٧ - عقيده ؟ يا حكومت ؟

حسن بن على در آنروز , بزرگ عترت و پيشواى قوم خود بود پس او مركز دائره ئى است كه صاحب رسالت بهمراه قرآن - يعنى عاليترين مرجع - در ميان مسلمانان بجا گذارده است

راستى , امامت جز اين چيز ديگرى است ؟

به حسن بنگريد وقتى از حقيقت او سخن مى گوئيد , ببينيد چگونه از همه سو كلمات خدا او را فرا ميگيرد : قرآن , نبوت , امامت دو گرانوزن , بهشت , اصلاح , حفظ خون , وفا بعهد

حال , ذهن خود را بسوى رقيب او كه بر سر فرمانروائى واجب الاطاعه با او ستيزه مى كرد , منعطف سازيد ببينيد در هنگامى كه از او سخن بميان مى آيد , توصيف او چه كلماتى مى طلبد : طمع , حيله گرى , فتنه انگيزى , رشوه , عهد شكنى , مال و منال , جنگ , غارت و چپاول

براستى كه از پستى و حقارت دنياست كه آنچنان كسى با اينچنين كسى در ميدان مبارزه و ستيز در آيند !

آرى , اين حسن است , پسر رسولخدا و دارنده ى منصب امامت سلطنت و مال و منال دنيا را در برابر اين , چه شأن و مقام است ؟

اين( سرور جوانان بهشت) است بگفته ى جد بزرگوارش رسول اكرم گفته ئى كه همه ى فرقه هاى اسلامى آن را از حضرتش نقل كرده اند و در صحت و تواتر , همدوش و همپاى قرآن است و در عمق و بلاغت , فراتر از كلام آدميان

در حاشيه ى اين حديث ميگوئيم :