صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٨٧ - بيعت

خدا و رسول و صاحبان امر را اطاعت كنيد پس اگر در چيزى به نزاع و اختلاف بر خاستيد آنرا به خدا و رسول باز گردانيد و فرموده است : و اگر آن را به رسول و صاحبان امر باز ميگردانيدند , آنانكه در پى تشخيص اند آنرا در مى يافتند](

سپس خطابه ى خود را ادامه داد و در آخر سخن گفت :

( زنهار به بلندگوهاى شيطان گوش فرا مدهيد كه او دشمن آشكار شماست وگرنه , همچون دوستان او خواهيد بود كه بدانها مى گفت : امروز هيچكس از مردم بر شما پيروز نيست و من پشتيبان شمايم پس آنگاه كه دو گروه يكديگر را ديدار كردند , پشت به آنان كرد و گفت : من از شما ها بيزارم , من چيزى مى بينم كه شما نمى بينيد بزودى نيزه ها را و شمشيرها را طعمه ئى و عمودها را و تيرها را هدفى خواهيد يافت ديگر در آنروز ايمان آوردن آنانكه پيش از آن ايمان نياورده يا در ايمان خود خيرى كسب نكرده اند , سودى نخواهد داشت) [١]

سپس از منبر فرود آمد , كارگزاران شهرها را مرتب ساخت , احكام امراء را صادر كرد , و به رسيدگى كارها پرداخت [٢]

بعضى ها - گويا به انگيزه ى فضل فروشى ! - به حسن بن على اعتراض كرده اند كه : قبول خلافت در ميان شرائط و اوضاعى همچون شرائط و اوضاع روزهاى بيعت - كه از وقوع حوادث زيانبار و دردناكى خبر ميداد -