روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩١ - ترجمه

لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ [١] .

سفيان عيينه گفت:وفّى،يعنى [٢]اداى امانت كرد.ضحّاك گفت:مناسك حج به تمامى بگزارد.عطاء بن الياس [٣]گفت:ابراهيم-عليه السلام-با خداى عهد كرد كه هيچ‌چيز نخواهد از هيچ‌كس جز از خداى تعالى.چون او را به آتش انداختند،جبريل آمد به او گفت:هيچ حاجت دارى؟گفت:حاجت دارم [٤]،امّا اليك فلا؛امّا به تو ندارم خداى تعالى[٨٢-پ]به اين [٥]خصلت [٦]بر او ثنا گفت.

حسين بن الفضل گفت:به قيام نمودن به خدمت ميهمان [٧]وفا كرد تا او را ابو الأضياف خواندند.ابو بكر ورّاق گفت:به شرط دعوى قيام نمود،خداى [٨]او را گفت: أَسْلِمْ قٰالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰالَمِينَ [٩]،خداى تعالى او را به صحّت دعوى مطالبت كرد،و امتحان كرد او را در نفس و فرزند و مال،او تن به نيران داد و فرزند به قربان،و مال به مهمان خداى تعالى او را وفادار خواند.

و در تفسير اين آيت از رسول-عليه السلام-دو قول روايت كردند:يكى آن‌كه سهل بن عبد اللّه روايت كرد از پدرش از رسول-عليه السلام-گفت:خبر دهم شما را كه خداى تعالى ابراهيم را وفادار چرا خواند؟گفتند:بگو يا رسول اللّه گفت:هر بامداد و شبانگاه بگفتى:فسبحان اللّه حين تمسون و حين تصبحون، و له الحمد فى السموات و الارض و عشيا و حين تظهرون [١٠]،و قولى ديگر آن است كه ابو امامه روايت كرد كه رسول-عليه السلام-گفت:دانى [١١]تا خداى تعالى چرا ابراهيم را وفادار خواند؟گفتند:خداى و پيغامبر عالم‌تر. [١٢]گفت:براى آن‌كه