روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٨ - ترجمه

المنون؛ما انتظار كنيم [١]تا حادثۀ مرگ به او [٢]رسد.گفتند:كاهن آن باشد كه گويد مرا«تابعه»هست [٣]از جنّ كه مرا خبر دهد از احوال غيوب بى‌وحى،و گاه‌گاه سخنهاى غيب گويد و دعوى وحى نكند،بل گويد:مرا [٤]اين علم حاصل است از اختصاصى كه مرا هست.و بعضى از طالع و نجوم گويند [٥]،و گويند:كس‌هاى چنين را [٦]سهم الغيب در طالع است [٧].بعضى دگر گفتند:اين محمّد شاعرى [٨]است و كار شاعرى [٩]و رونق شعر او چندان باشد [١٠]تا او زنده باشد [١١]،ما صبر كنيم تا او نيز بميرد چنان كه شاعران ديگر [١٢]از طرفه و زهير و نابغه و جز ايشان.

دگر آن‌كه او را پدرش در جوانى بمرد [١٣]باشد كه كار او هم چنين بود.و«منون» هم مرگ باشد و هم روزگار،و بگفتيم كه:اشتقاق اين لفظ از«منّ»است،و منّ قطع باشد،يعنى مردم را از دنيا ببرند [١٤]،و منه قوله [١٥]:اجر غير ممنون [١٦]،و منّت ازآنجاست كه [١٧]رونق و بهاء نعمت ببرد.أخفش گفت:براى آن‌كه قوّت آدمى و منّت او ببرد،و أنشد ابن عبّاس:

تربّص بها [١٨]ريب المنون لعلّها تطلّق يوما أو يموت حليلها
«به»،أى بالرّجل و يروى:تربّص بها،أى حوادث الدهر من طلاق او موت الحليل و هو زوجها.