و آنان كه بگرويدند و بر پى ايشان برفتند فرزندان ايشان به ايمان،در رسانيديم به ايشان فرزندان ايشان را و نقصان نكرديم ايشان را از عمل ايشان از چيزى،هر مردى به آنچه كرد گرو است.

مدد داديم ايشان را به ميوه و گوشت از آنچه آرزو آيد ايشان را.

مى‌ربايند از يكديگر در اين جا [١]كاسى،لغو نباشد در او و نه بزهكارى [٢].

[٥٣-ر] و مى‌گردد بر ايشان غلامان،ايشان را پندارى مرواريد پوشيده‌اند.

رو فراكنند بهرى بر بهرى مى‌پرسند يكديگر را.

گويند ما بوديم پيش از اين در اهل خود ترسان.

منّت نهاد خداى بر ما و نگاه داشت ما را از عذاب دوزخ.

كه بوديم از پيش اين مى‌خوانديم او را كه او نكوكار و بخشاينده[است] [٣].

ياد ده،تو نيستى به نعمت خدايت فال گوى و نه ديوانه.

يا مى‌گويند شاعرى است،گوش

[١] .آج:آنجا.

[٢] .آج:و نه بزهكار خوانند.

[٣] .اساس:ندارد،از آج افزوده شد.