برخى از روايات و كلمات فقها در اين مقام، بر اين دلالت دارد كه آنچه از آيه استفاده مى‌شود، وجوب به جا آوردنِ كاملِ حج و عمره با تمام اجزا و شرايط آن است. در اين صورت، آيه دلالت بر وجوبِ اتمامِ بعد از شروع ندارد، بلكه فقط بر اصل وجوب حج و عمره كامل دلالت دارد:

ـ فضل ابوالعباس از امام صادق(ع) روايت كرده كه حضرت در باره آيه {وَأتمّوا الحجَّ و العُمرَةَ للّه‌ِ } فرمود: «هُما مَفروضان؛ اين دو(حج و عمره) واجب‌اند». (٣٨)

ـ عمربن اذينه مى‌گويد: به اتفاق ابن بكير و گاهى هم به اتفاق ابو العباس، سؤالاتى را به صورت مكتوب از امام صادق(ع) پرسيدم. جواب آمد : از آيه {وَللّه‌ِ حِجُّ البَيت مَن استطاعَ إليه سَبيل } سؤال كردى . مراد از آن حج و عمره است؛ چراكه هر دوى اينها واجب است. از آيه {وَأتمّوا الحجَّ و العُمرَةَ للّه‌ِ } پرسيدى. مراد به جا آوردن حج و عمره به صورت كامل و رعايت محرّمات احرام در هر دو است. (٣٩)

ـ معاوية بن عمار از امام صادق(ع) نقل مى‌كند كه فرمود:

العمرة واجبة على الخلق بمنزلة الحج على من استطاع ؛ لأنّ اللّه‌ عزّوجلّ يقول: {و أتمّوا الحجّ و العمرة للّه‌ِ.. } .؛ عمره همانند حج بر هر كسى كه استطاعت داشته باشد، واجب است؛ زيرا خداوند فرموده است: {وَأتمّوا الحجَّ و العُمرَةَ للّه‌ِ } . (٤٠)

ـ روايت ديگر از اعمش است:

(٣٨) وسائل الشيعة، ج١١، ص٧ و ٨، باب ١ از ابواب وجوب حج و شرايط آن، ح١ و٣.
(٣٩) همان، ص٧، باب ١ از ابواب وجوب حج و شرايط آن، ح٢.
(٤٠) همان، ص٩، باب ١ از ابواب وجوب حج و شرايط آن، ح٥.