فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٤ - تشبه به كفار و پيروى از آنان سيدمحسن خرازى آیت الله
٥ ـ رواياتى كه در بارؤ «پوشاك و غذا» وارد شده است:
الف. احمد بن محمد بن خالد برقى در محاسن از پدرش، از عبداللّه بن مغيره و محمدبن سنان، از طلحة بن زيد، از امام صادق(ع) از پدرانش نقل كرده است :
هيچ گاه براى على(ع) آرد غربال نمى شد و همواره مى فرمود: اين امت همواره در خير و نيكى هستند، مادامى كه لباس غير عرب را نپوشند و طعام و غذاى غير عرب را نخورند. هرگاه چنين كنند، دچار ذلت خواهند شد. (٢٧)
شيخ طوسى در مورد «طلحة بن زيد» مىگويد:
كتاب وى مورد اعتماد است. (٢٨)
ب. ميرزاى نورى درمستدرك الوسائل از قطب رواندى در لب اللباب نقل مى كند:
خداوند به پيامبرى وحى كرد كه به قومت بگو: از نوع غذا و خوردنى هاى دشمنان من نخوريد؛ واز نوع نوشيدنى هاى دشمنان من نياشاميد؛ و بر مركب هاى دشمنان من سوار نشويد؛ و از نوع پوشاك دشمنان من نپوشيد و در منازل دشمنان من سكونت نكنيد، در غير اين صورت بسان آنان، از زمرؤ دشمنان من محسوب مى شويد. (٢٩)
در من لايحضره الفقيه آمده است : اسماعيل بن مسلم از امام صادق(ع) نقل مىكند :
خداوند(عزوجل) به پيامبرى از پيامبرانش وحى كرد: به مؤمنين بگو كه لباس دشمنان مرا نپوشند؛ و طعام دشمنان مرا نخورند؛ و راههاى دشمنان مرانپيماييد كه در غير اين صورت از زمرؤ دشمنان من محسوب مى شوند. (٣٠)
محقق شعرانى درتوضيح اين روايت چنين فرموده است:
(٢٧)محاسن،ج٢،ص٤٤٠،ب٣٨،كتاب المآكل،ج٢٩٩، دارالكتب الاسلاميه.
(٢٨)الفهرست،ص٨٦.
(٢٩)المستدرك، ج٣، ص٢٤٨، ب١٠، احكام الملابس، ج٤.
(٣٠)من لايحضره الفقيه، ج١، ص٢٦٣، ب٣٩، ج٢٠، دارلاضواء.