ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٤ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ) [١] ( [ اين انسان ناآگاه ] براى ما مثل زده اصل خلقتش را فراموش نموده مى گويد كيست كه استخوانهائى را كه پوسيده است زنده خواهد كرد . بگو [ به آنان ] آن كسى آنها را زنده خواهد كرد كه براى اولين بار آنها را به وجود آورده است و او به همه چيز دانا است و خداوندى كه از درخت سبز براى شما آتشى قرار داد كه شما آنرا شعله ور مى سازيد . آيا آن خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده است قدرت ندارد كه مثل آنها را بيافريند آرى و او است خلاق دانا . امر او جز اين نيست كه اگر چيزى را بخواهد ، به آن مى گويد : باش و آن چيز به وجود مى آيد . پس پاكيزه خداوندى كه ملكوت همهء اشياء در دست او است و به سوى او برميگرديد . ) ١٦٧ - ( وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ . إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ . وَإِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ ) [٢] ( و مشيت ما به بندگان مرسل ما سبقت كرده است . فقط آنان هستند يارى شدگان . و فقط لشكر ما هستند كه پيروزند . ) ١٦٨ - ( وَما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ ) [٣] ( و ما نيافريديم آسمانها و زمين و آنچه را كه در ميان آنها است مگر بر حق . ) ١٦٩ - ( قُلِ الله أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَه دِينِي . فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِه قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ ) [٤]

[١] يس آيه ٧٨ تا ٨٣ .
[٢] الصافات آيه ١٧١ تا ١٧٣ .
[٣] الحجر آيه ٨٥ .
[٤] الزمر آيه ١٤ و ١٥ .