ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٣ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( إِلَّا الْمُصَلِّينَ . الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ ) [١] ( انسان ضعيف آفريده شده است [ طبيعت مادى او موجب ناتوانى او در برابر خير و شر است نه همهء طبيعت او ، بقرينهء الا المصلين . . . هنگامى كه شرى به او برسد ناله و فرياد مى كند و موقعى كه خير به او برسد ديگران را از آن منع مى كند . ] مگر نمازگزاران . كسانى كه نمازشان را دائماً برپا مى دارند . ) ٢٢٦ - ( فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولئِكَ تَحَرَّوْا رَشَداً ) [٢] ( و هر كس كه اسلام را بپذيرد پس آنان براى رشد كوشيدند . ) ٢٢٧ - ( عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِه أَحَداً . إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّه يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْه وَمِنْ خَلْفِه رَصَداً ) [٣] ( خدا است داناى غيب و هيچ كسى را بر غيب خود مطلع نمى سازد مگر از رسولانش كه رضايت داشته باشد [ كه غيب را به آن آشكار نمايد ] پس از پيش رو و پشت سر ، براى مطلع ساختن او راهى باز مى كند . ) ٢٢٨ - ( إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَأَقْوَمُ قِيلًا ) [٤] ( اواخر شب [ موقع تهجد براى نماز شب ] سختتر و براى ذكر مناسبتر است . ) ٢٢٩ - ( بَلِ الإِنْسانُ عَلى نَفْسِه بَصِيرَةٌ . وَلَوْ أَلْقى مَعاذِيرَه ) [٥]

[١] المعارج آيه ١٩ تا ٢٤ .
[٢] الجن آيه ١٤ .
[٣] الجن آيه ٢٦ و ٢٧ .
[٤] المزمل آيه ٦ و ٧ .
[٥] القيامة آيه ١٤ و ١٥ .