ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٤ - اين دنيا مى فريبد و ضرر خود را وارد مى سازد و دگرگون مى شود و مى خورد و نابود ميكند و مى رود

مطلق به زندگانى طبيعى و خوشىهاى آن موجب جهل به حقيقت و هدف عالى حيات است ، چه حكمت بالغه اى - < شعر > مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هر دم جرس فرياد مى دارد كه بر بنديد محملها < / شعر > حافظ غرّارة ضرّارة ، حائلة ، زائلة ، نافدة بائدة ، أكَّالة غوّالة ( اين دنيا سخت فريبنده است و ضرر بار ، دگرگون شونده است و رو به زوال ، رو به فنا است و نابودى ، خورنده ايست مهلك . ) اين دنيا مى فريبد و ضرر خود را وارد مى سازد و دگرگون مى شود و مى خورد و نابود ميكند و مى رود .
يكى از مختصات حيات معمولى آن است كه در لحظاتى كه سطوح روانى آدمى در حال تأثر به سر مى برد اعم از اين كه تأثرش از مقولهء شاديها باشد يا اندوه‌ها همان تأثر كيفيتى را كه در سطوح روانى به وجود آورده است فوق زمان احساس كرده آنرا شبيه به يك حالت جاودانى براى روان تلقى مى كند ، لذا در خلاف آن تأثر و مختصات آن نمى تواند بينديشد و به همين جهت است كه اكثر مردم از سلطه و نظارهء عالى بر آن تأثر ناتوانند و در نتيجه چه خطاها و اشتباهاتى كه در مواقع تأثرات مورد ارتكاب قرار مى گيرد كه اگر پس از آن حالت تأثر ، بار ديگر هشيارى و اعتدال روانى به درون آن شخص بازگشت كند ندامت و تأسف به او هجوم مى آورد . يكى ديگر از مختصات تأثرات مخصوصا در آن نوع تأثرات كه عميقتر باشند ، تصرف ذهنى شگفتانگيز در گذشت زمان است . اغلب چنين است كه در تأثرات شادى انگيز ، زمان امتداد خود را از دست مى دهد و به اصطلاح معمولى كوتاه مى شود به قدرى كه انسان در شگفتى فرو مى رود و از خود مى پرسد : واقعا پنج ساعت گذشت در صورتى كه