ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٤ - ٣ - با كرامتترين و شريفترين انسانها نزد خدا با تقوىترين آنها است

آن بر اعلاميهء جهانى حقوق بشر از ديدگاه اسلام ، بطور مشروح مطرح كرده‌ايم ، كرامت طبيعى كه خداوند به عموم انسانها عنايت فرموده است - ( وَلَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَفَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا ) [١] ( ما فرزندان آدم را تكريم كرديم و آنانرا در خشكى و دريا به جريان انداختيم و از مواد پاكيزه به آنان روزى نموديم و به مقدارى فراوان از آنچه كه آفريديم برترى داديم . ) از نظر عظمت و ارزش قابل مقايسه با كرامت ناشى از تقوى نيست . كرامت طبيعى كه براى همهء انسانها عنايت شده است [ مگر آن كسانى كه به جهت انحراف از اخلاق و ارزشهاى انسانى ، قابليت پذيرش كرامت را از دست داده‌اند ] در نتيجهء تلاش و تكاپوى اختيارى بدست نيامده است و به همين جهت اغلب مردم آنرا نمى شناسند و از آن بهره بردارى نمى كنند - < شعر > اى گران جان خوار ديدستى مرا ز ان كه بس ارزان خريدستى مرا هر كه او ارزان خرد ارزان دهد گوهرى طفلى به قرص نان دهد < / شعر > در صورتى كه كرامتى كه در نتيجهء كوششها و تلاشها و رياضتها بدست مى آيد ، داراى عظمت و ارزش فوق العاده اى است . اين كرامت است كه انسان را برازندهء تقرب ببارگاه الهى مى نمايد ، چنانكه خود آيهء شريفه با جملهء ( إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ ) اشاره مى نمايد ، ولى آن كرامت طبيعى خود بخود موجب تقرب به بارگاه خداوندى نمى باشد .

[١] . الاسراء آيه ٧٠ .