ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٥ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( مساوى نيستند آن گروه از مؤمنان كه بدون داشتن ضرر از جهاد نشسته‌اند با آن مؤمنانى كه در راه خدا با اموال و نفوسشان جهاد مى كنند ، خداوند مجاهدانى را كه با اموال و نفوسشان جهاد مى كنند درجه اى بر نشستگان برترى داده است و خدا بر همه وعدهء خوب داده است و مجاهدين را بر نشستگان به وسيله پاداشى عظيم برترى داده است درجاتى از خداوند و بخشايشى و رحمتى ، و خداوند بسيار بخشاينده و مهربان است . ) ٢٨ - ( إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ الله واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَساءَتْ مَصِيراً إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا ) [١] كسانى كه فرشتگان آنانرا در حالى كه ستم بر خود روا داشته‌اند مى گيرند [ وقت مرگ يا پس از آن از آنان مى پرسند ] در چه موقعيتى بوديد پاسخ مى دهند ما بينوايانى در روى زمين بوديم . فرشتگان مى گويند : آيا زمين خدا پهناور نبود كه در آن هجرت كنيد ، آنان جايگاهشان دوزخ است و دوزخ سرنوشت نهائى بدى است ، مگر آن بينوايان از مردان و زنان و فرزندان كه چاره اى نمى توانند و راهى را نمى توانند پيش بگيرند . ) ٢٩ - ( وَمَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَه لِلَّه وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَاتَّخَذَ الله إِبْراهِيمَ خَلِيلًا ) [٢] ( و كيست داراى دينى بهتر از كسى كه روى خود را به خدا تسليم نموده در حالى كه نيكوكار است و از ملت حنيف ابراهيم پيروى نموده است و

[١] . النساء آيه ٩٧ و ٩٨ .
[٢] . النساء آيه ١٢٥ .