ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٦ - آيا انسان اين همه عذاب و شكنجه را كه در دوزخ وجود دارد مى تواند تحمل كند

چنين مى گويد : « مقصود آن حضرت حكمت يا حكم شرعى است ، اگر آن حضرت خود را و اولاد خود را در نظر گرفته است صحيح است ، زيرا امر در اين قضيه جدا واضح است . رسول خدا صلى اللَّه عليه فرموده است :
أنا مدينة العلم و علىّ بابها فمن أراد المدينة فليأت الباب .
( كه من شهر علمم عليم در است ، و هر كس بخواهد به شهر وارد شود از در آن بايد وارد شود . ) و قال اقضاكم على .
( و فرمود قاضىترين شما على است . ) و قضاوت امرى است كه مستلزم فراگرفتن علوم فراوانى است و در تفسير قول خداوندى كه فرموده است : ( لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ ) [١] ( و حفظ مى كند آنرا گوش شنوا ) چنين آمده است كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود : يا على ، از خدا خواستم آنرا ( گوش شنوا را ) گوش تو قرار بدهد و خداوند اين كار را كرد . » [٢] و در تفسير قول خداوند متعال - ( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه ) [٣] .
( يا آنان حسادت مى ورزند مردمى را بر فضيلتى كه خداوند به آنان عطا فرموده است . )

[١] الحاقه آيهء ١٢ .
[٢] شرح النهج البلاغهء ابن ابى الحديد ج ٧ - ص ٢١٩ و ٢٢٠ .
[٣] النساء آيهء ٥٤ .