ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٦ - ٦ - تقوى عامل جدائى حق از باطل را به وجود مى آورد

كه از زير آنها نهرها جارى مى شود . ) ( وَلَدارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) [١] ( و البته سراى آخرت بهتر است براى كسانى كه تقوى ورزيده‌اند آيا تعقل نمى كنيد ) اين مضمون در آيات فراوانى از قرآن مجيد آمده است ، مانند ( وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ) [٢] ( و قطعا براى مردم با تقوى پايان نيكوئى است . ) بديهى است كسى كه به نعمت عظماى تقوى موفق گشته است ، از درجات پست حيوان عبور نموده و جان ، روان ، من ، شخصيت ، و نفس خود را از آلودگىها و كثافات تمايلات و هوى و هوسها و ظلم بر خويشتن و ديگران نجات داده و نفس خود را از منجلاب بسيار مخرب نجات داده و آنرا رهسپار كوى الهى نموده است ، چنين شخصى با تصفيه و تهذيب درون خود و با مهار كردن اميال و تمنيات حيوانى خويشتن ، توشه و اجرى را كه ضرورت حيات معقول ايجاب مى كند ، بدست آورده ، همان گونه كه آن توشه و اجر اين زندگى طبيعى محض را در همين دنيا به حيات معقول مبدل مى سازد ، در آن دنيا نيز كه سراى جاودانى است حيات ملكوتى الهى را نصيب انسان متقى مى نمايد .
٦ - تقوى عامل جدائى حق از باطل را به وجود مى آورد .
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا الله يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً ) [٣]

[١] . يوسف آيه ١٠٩ .
[٢] . ص ٤٩ .
[٣] . الانفال آيه ٢٩ .