ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٨ - ٣ - نفخ صور

( در آن هنگام كه زمين زلزلهء خود را انجام داد و بارهاى خود را كه در درون داشت از خود بيرون كرد . ) ( يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُه وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ ) [١] ( روز قيامت روزيست كه آسمان را مانند ورقه اى كه نوشته در آن ثبت مى شود مى پيچانيم و همان گونه كه خلقت همهء مخلوقات را آغاز كرديم آنرا برميگردانيم ، اين وعده ايست كه داده‌ايم و ما قطعا اين وعده را انجام خواهيم داد . ) ( وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَنُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا ) [٢] ( و روزى كه آسمان در حالى كه داراى ابر است شكافته مى شود و فرشتگان نازل مى گردند . ) ( فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ ) [٣] ( در انتظار باش روزى را كه آسمان دودى آشكار مى آورد . ) ( يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً ) [٤] .
( روزى كه آسمان بحركت مضطربانه مى افتد . ) ( فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ ) [٥] ( هنگامى كه آسمان از هم شكافت و مانند پوست دباغى شده سرخگون گشت . )

[١] الانبياء آيه ١٠٤ .
[٢] الفرقان آيه ٢٥ .
[٣] الدخان آيه ١٠ .
[٤] الطور آيه ٩ .
[٥] الرحمن آيه ٣٧ .