٦ - شما هر كار بزرگ و با ارزشى را كه در تاريخ مشاهده مى كنيد و هر قدمى مؤثر كه در مسير خدمت صحيح به انسانيت برداشته شده است مخصوصا در آن موارد كه مسير بسيار سنگلاخ بوده و هر حركتى در آن ، نيازمند گذشت از لذايذ و چشم پوشيدن از زندگى بوده است ، معلول ايمان به مطلق بوده است كه قطعا يا بطور مستقيم و يا غير مستقيم جنبهء الهى داشته است ، زيرا به اضافهء اين كه هيچ حقيقتى بدون داشتن عظمت مطلق ، توانائى گرفتن جان آدمى را كه در متن طبيعت نشانى از مطلق در آن است ، ندارد .
٧ - ممكن است انسانها براى اشباع حس بسيار نيرومند خدا خواهى خود [ كه تا به سقوط نهائى نرسد ، از فعاليت نمى افتد ] دست به كارهاى سطحى و زودگذر بزنند ، مانند به زحمت انداختن ابعاد جسمانى كه رياضت ناميده مى شود [ نه رياضت و تصفيهء شايسته ] و در نتيجه نوع يا انواعى از روشنائىها و بارقه‌ها در درون خود احساس نمايند ، همان گونه كه در فعاليتهاى مرتاضان هندى و ذن و غيرهما ديده مى شود ، ولى اين روشنائىها كه از مختصات طبيعى آن گونه رياضتها است ، هرگز كوچكترين كار ايمان به خدا و معنى دار بودن عالم هستى را انجام نمى دهد . اينان حال مى خواهند ، لذت مى طلبند ، شادى مى جويند و از ميان اين حالها و لذائذ و شاديهاى روانى ، بىاعتنائى به انسان و نيازهاى او و بىتوجهى به شكوه هستى و آهنگ كلى آن را كه دائما يا احد ، يا صمد مى نوازد ، بيرون مى آورند ايمان آن نورانيت را در درون به وجود مى آورد كه همهء عالم هستى و گوشه‌هاى آنرا منور مى سازد ، به ناگواريها و سختىهاى زندگى معنى مى دهد ، و از كوچكترين حركت در طبيعت گرفته مانند حركت پاى مورچه تا حركت مجموع اين كيهان بزرگ را قابل فهم و تفسير مى نمايد . براى تكميل اين مبحث مراجعه فرماييد به مجلد دوم ص ٣٦ و ٣٧ و از ص ٤٠ تا ٥٦ و مجلد دهم از ص ١٠ تا ص ١٧ و مجلد چهارم از ص ٣١ تا ٣٩ و مجلد هشتم از ص ٥٠ تا ٥٣ و از ص ١١٤ تا ص ١١٩ .
٢ - ايمان به رسول خدا و دلائل وجوب آن - پس از ثبوت عقلى ضرورت واسطه ما بين خدا و انسانها براى ابلاغ اراده‌هاى خداوندى براى آشنائى آنان با واقعيات و حقائق مربوط به انسان و جهان و پذيرش آنچه كه در مسير رشد و كمال لازم