ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٧ - ٧ - حيلهء مكر پردازان راهى به جانهاى مردم با تقوى ندارد

( اى مردمى كه ايمان آورده‌ايد اگر براى خدا تقوى بورزيد ، خداوند براى شما عامل تفكيك حق از باطل را عنايت مى فرمايد . ) براستى اگر در درون يك انسان عامل مزبور به وجود نيايد ، آيا مى توان ما بين آن درون و صندوق پر از مارهاى مهلك فرق گذاشت چه تاريك است درونى كه از نور روشنگر خالى باشد و براى صاحب آن درون هيچ چيزى به عنوان حق و باطل مطرح نباشد .
( وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ الله لَه نُوراً فَما لَه مِنْ نُورٍ ) [١] ( و هر كسى كه خداوند براى او نورى عنايت نفرمايد ، نورى ندارد . ) مضمون اين آيهء شريفه در مواردى از قرآن مجيد آمده است .
اين قاعده يعنى تقوى كه اخلاص ركن اساسى آنست ، موجب به وجود آمدن نور و عامل جدائى حق از باطل مى گردد ، از مهمترين دلائل آن مسأله است كه مى گويد : بذرهاى معرفت حق و باطل و استعداد تفكيك آن دو از يكديگر در درون آدميان كاشته شده است .
٧ - حيلهء مكر پردازان راهى به جانهاى مردم با تقوى ندارد .
( وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً ) [٢] ( و اگر شما صبر كنيد و تقوى بورزيد ، حيلهء آنان ضررى به شما نمى زند . ) همان گونه كه گفتيم تقواى راستين نورانيتى را در درون انسان ايجاد ميكند كه حق و باطل را تشخيص مى دهد و انسان با تقوى نوعى هشيارى و فراستى پيدا مى كند

[١] . النور آيه ٤٠ .
[٢] . آل عمران آيه ١٢٠ .