ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٤ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( وَما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا ) [١] ( پروردگار تو هلاك كنندهء آباديها نبوده است مگر اين كه در مركز آنها رسولى را مبعوث ميكرد كه بمردم آن آباديها آيات ما را تلاوت مى نمود و ما آباديها را هلاك نمى كرديم مگر اين كه مردم آنها ستمكار بودند . ) ١٣٧ - ( وَابْتَغِ فِيما آتاكَ الله الدَّارَ الآخِرَةَ وَلا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَأَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ الله إِلَيْكَ وَلا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الأَرْضِ إِنَّ الله لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ) [٢] ( و در آنچه كه خداوند به تو داده است سراى آخرت را طلب كن و نصيب خود را از دنيا فراموش مكن و نيكى [ يا احسان ] كن چنانكه خداوند به تو نيكى [ يا احسان ] نموده است و خواهان فساد در روى زمين مباش قطعا خداوند فساد كنندگان را دوست نمى دارد . ) ١٣٨ - ( تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ) [٣] ( و آن سراى آخرت را از آن كسانى قرار مى دهيم كه در روى زمين نه اعتلائى مى خواهند و نه فسادى و عاقبت از آن مردم با تقوى است . ) ١٣٩ - ( أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ ) [٤] ( آيا مردم گمان كرده‌اند كه رها شده‌اند كه بگويند ما ايمان آورديم و آنان در آزمايش قرار نگيرند . )

[١] القصص آيه ٥٩ .
[٢] القصص آيه ٧٧ .
[٣] القصص آيه ٨٣ .
[٤] العنكبوت آيه ٢ .