ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٧ - ٣ - نفخ صور

( زمين و كوهها با احاطهء قدرت بر آنها با يك بار كوبيده شدند . ) ( وَانْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ . وَالْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ ) [١] ( و آسمان شكافته شد و در چنين روزى سست و بىمقاومت گشت ، و فرشتگان بر اطراف آسمان موكل . و عرش پروردگار ترا هشت فرشته بالاى سر آنان حمل مى كنند . ) ( يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبالُ وَكانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا . ) [٢] ( روزى كه زمين و كوهها به اضطراب شديد افتادند و كوهها توده اى از ريگ و با لرزش شديد بنيان آن كوهها ، قله‌ها و همهء ارتفاعات آنها فرو ريخت . ) ( إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ . وَأَذِنَتْ لِرَبِّها وَحُقَّتْ . وَإِذَا الأَرْضُ مُدَّتْ . وَأَلْقَتْ ما فِيها وَتَخَلَّتْ ) [٣] ( در آن هنگام كه آسمان شكافت و بدستور خدايش گوش فرا داد و شايسته بود كه دستور خدايش را بشنود و اطاعت نمايد . و زمانى كه زمين گسترده و هموار گشت . و انداخت آنچه را كه در توى آن بود و خالى گشت . ) ( كَلَّا إِذا دُكَّتِ الأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ) [٤] ( نه چنانست [ كه انسان مى گويد ] در آن هنگام كه زمين سخت درهم كوبيده شد . ) ( إِذا زُلْزِلَتِ الأَرْضُ زِلْزالَها . وَأَخْرَجَتِ الأَرْضُ أَثْقالَها ) [٥]

[١] الحاقه آيه ١٥ و ١٦ .
[٢] المزمل آيه ١٤ .
[٣] الانشقاق آيه ١ تا ٥ .
[٤] الفجر آيه ٢١ .
[٥] الزلزال آيه ١ و ٢ .