ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٤ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( بلكه انسان به خويشتن بينا است . و اگر چه براى خود عذرها بتراشد . ) ٢٣٠ - ( إِنَّا هَدَيْناه السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَإِمَّا كَفُوراً ) [١] ( ما انسان را به راه راست هدايت نموديم [ با اختيار خود ] يا شكر گزار مى شود و يا كفران مى ورزد . ) ٢٣١ - ( يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّه مُسْتَطِيراً . وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّه مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْه الله لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَلا شُكُوراً ) [٢] ( آنان [ آل عبا كه عبارتند از محمد و على و فاطمه و حسن و حسين صلوات اللَّه عليهم أجمعين ] وفا به نذر ميكنند و از روزى مى ترسند كه ناگوارى آن فراگير است و بر محبت خداوندى اطعام مى كنند مسكين و يتيم و اسير را [ مى گويند : ] ما شما را فقط براى خدا اطعام مى كنيم و از شما پاداش و سپاس نمى خواهيم . ) ٢٣٢ - ( وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً . وَجَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ) [٣] ( و شب را براى شما پوشاننده و روز را براى معاش قرار داديم . ) ٢٣٣ - ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها ) [٤] ( گوئى آنان در آن روز كه قيامت را خواهند ديد [ در اين زندگى دنيوى توقف نكردند ] مگر مقدارى از روز [ آخر روز يا اول روز ] را . )

[١] الانسان آيه ٣ .
[٢] الانسان آيه ٧ تا ٩ .
[٣] عم آيه ١٠ و ١١
[٤] النازعات آيه ٤٦ .