ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٥ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( بگو من خدايم را مى پرستم در حالى كه دينم را با اخلاص به او عمل مى كنم . شما [ هم ] هر چيز جز خدا را كه بخواهيد عبادت كنيد ، بگو زيانكاران كسانى هستند كه نفسهاى خود و دودمانشان را در روز قيامت در خسارت فرو برده‌اند آگاه باشيد همانست خسارت آشكار . ) ١٧٠ - ( وَالَّذِينَ . اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَأَنابُوا إِلَى الله لَهُمُ الْبُشْرى فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ) [١] ( بشارت بده به بندگانم - كسانى كه سخن را مى شنوند و بهترين آن را تبعيت مى كنند آنان هستند كه خدا هدايتشان كرده است و آنان هستند كه خردمندانند . ) ١٧١ - ( أَ لَيْسَ الله بِكافٍ عَبْدَه ) [٢] ( آيا خداوند بندهء خود را كفايت نمى كند . ) ١٧٢ - ( وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ما فِي الأَرْضِ جَمِيعاً وَمِثْلَه مَعَه لَافْتَدَوْا بِه مِنْ سُوءِ الْعَذابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَبَدا لَهُمْ مِنَ الله ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ) [٣] ( و اگر كسانى كه ظلم كرده‌اند همهء آنچه را كه در زمين است به اضافهء مثل آن در اختيار داشتند ، فديه مى دادند [ فدا مى كردند ] كه از عذاب سخت در روز قيامت نجات پيدا كنند و آشكار شد [ در آن روز ] براى آنان چيزى كه حساب نمى كردند . ) ١٧٣ - * ( قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله

[١] الزمر آيه ١٧ و ١٨ .
[٢] الزمر آيه ٣٦ .
[٣] الزمر آيه ٤٧ .