ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١١ - روزه سپرى است در برابر عذاب ، زيرا روزه است كه آدمى را به درجهء تقوى مى رساند

هشام بن الحكم از امام صادق عليه السلام در بارهء علت روزه پرسيد ، آن حضرت در پاسخ فرمود : بدانجهت خداوند متعال روزه را واجب كرده است كه غنى و فقير در احساس تلخى با هم شريك باشند ، زيرا غنى بطور طبيعى طعم گرسنگى را نمى چشد تا به فقير رحم نمايد ، زيرا آدم غنى هر موقع چيزى را بخواهد ، توانائى بدست آوردن آن را دارا است ، لذا خداوند متعال با واجب نمودن روزه خواسته است كه در ميان مخلوقاتش تساوى برقرار نمايد و آدم غنى طعم گرسنگى و درد را بچشد ، تا بر ناتوان رقت آورد و بر گرسنه رحم نمايد . ) ٣ - روزه زكات بدنها است محمد بن على بن الحسين از صفوان بن يحيى از موسى بن بكر [ يا بكير ] از زرارة از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه :
لكلّ شيء زكاة و زكاة الأجساد الصّيام [١] ( براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است . ) ٤ - از محمد بن سنان در پاسخ نامه اى كه حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا عليه السلام به سؤالات محمد بن سنان فرموده ، چنين آمده است :
علَّة الصّوم لعرفان مسّ الجوع و العطش ليكون العبد ذليلا مستكينا مأجورا محتسبا صابرا و يكون ذلك دليلا له على شدائد الآخرة مع ما فيه من الانكسار له عن الشّهوات واعظا له فى العاجل دليلا على الآجل ليعلم شدّة مبلغ ذلك من أهل الفقر و المسكنة فى الدّنيا و الآخرة » [٢]

[١] احمد ، از محمد بن ابى عبد الله ، از برمكى ، از على بن عباس از عمر بن عبد العزيز از هشام بن الحكم و در كتاب فضائل شهر رمضان از احمد بن زياد بن جعفر همدانى از على بن ابراهيم ، از پدرش از ابن ابى عمير از هشام بن الحكم نيز نقل شده است .
[٢] . مأخذ مزبور .