فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٣٥١ - ع
ستاره بود واقع در آخر گردن صورت شجاع يعنى دوازدهمين ستاره اين صورت بود.
عُنُق النّاقَه
- (اصطلاح نجومى) و آن ستاره بود واقع بر زانوى راست مرأة مسلسلة (از صور كواكب ص ١٣١)
عُنوان
- (اصطلاح ادبى) ديباچه كتاب را عنوان گويند و نزد بلغا آن باشد كه سخن ور شروع بايراد غرض كند. و براى تكميل سخن و تأكيد آن الفاظى آورد كه عنوان آن اخبار متقدمه و قصص سالفه باشد و ازين قبيل است عنوان علوم كه در كلام الفاظى ايراد كنند كه مفاتيح علوم باشد مانند «وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها» و «انْطَلِقُوا إِلى ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ» (از كشاف ص ١٠٧٣).
در ابدع آرد: عنوان آنست كه متكلم به جهت تكميل غرض خويش از مدح يا ذم يا فخر يا عتاب يا ساير اغراض خود عنوان نمايد اخبار گذشتهگان را مثال:
رودكى
نگارينا شنيدستم بگاه محنت و راحت
سه پيراهن سلب بوده است يوسف را
بعمر اندر يكى از كيد شد پر خون دوم
شد چاك از تهمت سيم يعقوب را از