فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٦٧١ - چ

[جلد دوم‌]

چ‌

چار أمين‌

- (اصطلاح عرفانى) منظور چهار يار يا چهار خليفه پيامبرند و نيز گويند اشارت به چهار عنصر است.

چار بالش‌

- كنايت از دنيا و عناصر اربعه است.

چار سُوى فَقر

- منظور دنيا و اركان چهارگانه آدمى است، يا چهار خلط.

عدد چهار از آن روى از لحاظ طبيعى و صناعى در جهان وجود اهميت خاصى دارد و اغلب بناى امور بر چهار ستون و چهار ركن است در ادبيات و عرفان و سنتها و رسوم و عادات در موارد گوناگون خودنمائى ميكند و تركيبات متعددى پيدا كرده است كه پاره از آنها را در اين فرهنگ آورده‌ايم.

چار طَبع‌

- (اصطلاح فلسفى) منظور حرارت، برودت يبوست و رطوبت است كه چهار طبع اوليه چهار عنصر است.

و چار طبع ثانوى كه عبارتند از صفرا، سودا، دم و بلغم.

مولانا گويد: