فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٢٥٦ - ع

عزلت سالكان بود بجسد

عزلت عارفان بهوش و خرد

آن بود عزلت جسد كه مدام‌

بگسلى از همه چه خاص و چه عام‌

در، بر اهل زمانه در بندى‌

جا بجز كنج خانه نپسندى‌

تا نفرسايى از دخول و خروج‌

لب بياسايى از كلام فضول‌

بمقالات خلق دم نزنى‌

بملاقاتشان قدم نزنى‌

خسرشان عين سود انگارى‌

بخلشان محض جود پندارى‌

كل من كان يؤثر العزلة

حصل العزلة بلا مهلة

چون بود عزلتت ز صحبت به‌

پا ز صحبت به كنج عزلت نه‌

عزلت آمد كليد گنج شهود

عزلت آمد علاج رنج وجود