فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٧٠٨ - ح

است كه متصاعد از قلب است.

(از اسفار ج ٢ ص ٢٢، ٢٤)

حَرارَت اسطقُسّى‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد حرارت حاصله از اسطقس نار است.

(از اسفار ج ١ ص ٢٢)

حَرّانيان‌

- (اصطلاح كلامى) ابو ريحان گويد حرانيان آنهااند كه به حرانند و به بغداد به صابئيان معروف‌اند و ايشان همان بقيت بت‌پرستان يونانيانند.

(از التفسير ص ٢٢٦)

الحِرباء

- (نجومى) يكى از صورتهاى جنوبى ستارگان است و از ستارگان اوست.

خارا، السلوقى الثانى (حرباء بكسر حاء)

حَربى‌

- (فقهى) و آن غير كتابى از كفار است.

(از شرح لمعه ج ١ ص ١٨٧)

الحَربيَّة

- (اصطلاح كلامى) پيروان عبد الله بن عمرو بن حرب الكندى را گويند كه بر مذهب بيانيه‌اند و علاوه بر او عقيده دارند كه روح خدا از عبد الله بن محمد به عبد الله بن عمرو بن حرب حلول كرده است ...

(از مختصر الفرق بين الفرق ص ١٥١).

حِرز

- (اصطلاح فقهى) بكسر حاء موضع محكم و حصين است و در شرع امرى است كه معد براى محفوظ نگه داشتن اموال است در عادت مانند خانه، خيمه.

(از كشاف ج ١ ص ٣٢٦).

حِرص‌

- (اصطلاح اخلاقى و عرفانى) حرص ضد قناعت است و آن طلب زوال نعمت غير است، اهل رياضات گويند: حرص عبارت از طلب شى‌ء است بكوشش در رسيدن بآن.

(كشاف ص ٣٥٨).

در مذمت حرص آمده است:

و لا يملأ جوف ابن آدم الا التراب و ان ابن آدم حريص على ما منع.

مولانا گويد: