فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٨٨٩ - ذ

عرفا تاليف نگارنده.

(از كشاف ج ١ ص ٥٦٥) و در اصطلاح فلاسفه يكى از قواى محسوسه است رجوع شود به فرهنگ علوم عقلى تاليف نگارنده.

و نزد صوفيه اول درجه شهود را ذوق گويند شهودى كه در اثناء بوارق متواليه باشد و ذوق را در مرتبت كامل تر شرب گويند.

(از شرح تعرف ص ١٦٠) هجويرى گويد ذوق مانند شرب باشد اما شرب جز اندر راحات مستعمل نيست و ذوق مر رنج و راحات را نيكو آيد چنانكه كسى گويد «ذقت الخلاف و ذقت البلاء و ذقت الراحة» همه درست آيد و در شرب گويند «شربت بكأس الوصل و بكأس الود» چنانكه خداى متعال فرمودند «ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ» (از كشاف ص ٥١٢- تاريخ تصوف ص ٦٤٥- كشف المحجوب ص ٥٠٨) ساوجى گويد: