فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٣٦٥

اين اصطلاح مربوط بفلسفه طبيعى است رجوع بقوت غاذيه شود.

غاذيَه رَئيسَه‌

- (اصطلاح فلسفى).

اين اصطلاح در فلسفه طبيعى بكار ميرود.

قوه كه بواسطه آن به نبات و حيوان غذا ميرسد يا قوه كه از مواد لازم گرفته تبديل به جنس متغذى ميكند، فارابى گويد:

قوه غاذيه رئيسه شبيه قوه حساسه رئيسه است و حساسه عبارت از صورتى باشد در غاذيه و حساسه رئيسه شبيه بماده ناطقه است و ناطقه صورتى بود در متخيله و نزوعيه تابع حساسه رئيسه و متخيله و ناطقه بود (رجوع شود بآراء اهل مدينه ص ٧٤).

غارَت‌

- (اصطلاح عرفانى) غارت جذبه الهى را گويند كه پيوسته بدل سالك رسد، بى‌واسطه سلوك و مجاهدت (كشاف ص ١٥٩٢).

در اصطلاحات عراقى است كه: غارت جذبه الهى را گويند كه بى‌واسطه سلوك و اعمال.

غاسِق‌

- (اصطلاح فلسفى) كلمه غاسق در فلسفه اشراق بمعناى جسم مظلم است «و الجوهر الغاسق ليس بظاهر فى نفسه و لا لنفسه» (مجموعه دوم مصنفات ص ١١٧) رجوع بجواهر غاسقه شود.

غاشِيَه‌

- (اصطلاح عرفانى) حجاب دل است كه گفته‌اند و دلها را غاشيه‌هاست (از تفسير حدائق ص ١٢٥).

غاصِب‌

- رجوع به غصب شود.

غافِل‌

- (اصطلاح عرفانى) كسى كه حقايق را درنيافته و فكر ميكند كه دريافته است غافل گويند «الغافلون يعيشون فى حلم الله و الذاكرون يعيشون فى رحمة الله و العارفون يعيشون فى لطف الله و الصادقون يعيشون فى قرب الله و المحبون يعيشون فى الانس بالله و الشوق اليه» (طبقات ص ٢٣٤).

غالِب‌

- (عرفانى) اين كلمه مأخوذ از قرآن مجيد است كه ميفرمايد: وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى‌ أَمْرِهِ‌ و چيره‌شدن نيروى معنوى حق است بر باطل.