فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٢٠٣ - ط
يستدبرها ببول و لا غائط»
، يعنى: چون يكى از شما را غايط آيد بايد كه روى با قبله نكند، و پشت با قبله نكند.
و اين مطلق است، پس بايد كه مطلق روا نباشد در حال بول و غايط روى و پشت با قبله كردن. و ابو حنيفه و اصحابش و احمد و ابو ثور و نخمى با اين موافقاند.
اما نزد ابو حنيفه استنجا واجب نيست، بىآنكه مخرج بول و غايط شويند نماز روا ميدارد، و استنجا را سنت ميگويند.
و استبرا آنست كه از مخرج غايط تا اصل قضيب سه بار بمالد، و از اصل قضيب تا سر قضيب سه بار ديگر در ميان دو انگشت بمالد، و بند سر قضيب را سه بار ديگر، آنگه بآب بشويد. و از الت بول از قضيب جز بآب روا نيست در حال اختيار.
و استنجا از الت غايط است از مخرج وى. اگر تعدى كرده باشد جز بآب پاك نشود، و اگر تعدى نكرده باشد بسنگ يا بكلوخ پاك گردد، و اگر بيكى پاك گردد دو ديگر سنت بود، و اگر به سه پاك نگردد ديگر بكار دارد تا پاك گردد.
و سنت است جمع كردن ميان سنگ و آب. و دليل برين آنست كه هر كه برين وجه استنجا و استبرا كرد و نماز كرد، ذمت ى بيقين برى شد، اگر بخلاف اين كند يا خود نكند ذمت وى بيقين برى نشود.
و سنت است كه در حال بول و غايط روى بآفتاب و ماه و باد نكند، در آب روان و آب ايستاده حدث نكند، در راهها و زير درختان ميوه و پيرامن سراها و بر كناره آبها و حوضها و جايگاهى كه مردمان را از آن رنج رسد ننشيند، و بر زمين سخت و سوراخهاى حيوانات بول نكند. و چون در مستراح رود پاى چپ پيش نهند، و چون بيرون آيد پاى راست پيش نهد.
آنچه بدان طهارت كنند دو چيز است:
آب و خاك چون آب نيابند و يا استعمالش نتوانند بوجهى از وجوه. و آب دو گونه است: روان است و ايستاده.
آب روان پاك است و پاككننده. و بهيچ نجاست پليد نگردد، تا آنگه كه رنگ يا بوى يا طعم از سبب نجاست بگرداند.
و آب ايستاده دو گونه است: آب چاه و آب غير چاه. آب غير چاه دو گونه است:
اندك و بسيار. اندك بهر نجاست كه بوى رسد پليد گردد.
و آب بسيار آنست كه كرى بود. و كرى آب هزار و دويست رطل باشد. و مساحت جاى وى، سه بدشت و نيم بالا، و سه بدشت و نيم پهنا، و سه بدشت و نيم درازا. و اين بنجاست پليد نگردد، تا رنگ يا بوى يا طعم بگرداند. دليلش قول خداى تعالى: «وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً»، از آسمان آب پاك فرستاديم.
و اين آب را آب مطلق گويند، پس بايد كه پاك بود و پاككننده. و قول رسول ص:
«اذا بلغ الماء كرا لم يحمل خبثا»
، و اين آب چون بكرى رسيده است پليدى نباشد، و هر آب كه چنين باشد پاك بود.