فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٩٨٣ - س

اما متعه يعنى جائى كه زن معقوده بعقد انقطاعى است هيچ كدام از ديگرى ارث نخواهد برد و لو اينكه شرط توارث شده باشد.

(كليات حقوق)

سَبَبِ اوَّل‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد از سبب اول بطور مطلق ذات خدا است كه علة العلل است.

(از دستور ج ٢ ص ١٦٢- آراء اهل مدينه فاضله ص ٢٣- شفا ج ٢ ص ٢٨٢)

سَبَبِ غائى‌

- مراد علت غائى است رجوع بعلت شود. (از اسفار ج ٣ ص ٨١)

سَبَبِ لِمىّ‌

- رجوع شود به برهان لم.

(از اسفار ج ٢ ص ٢٠٨)

سبب ناقِص‌

- (فلسفى) منظور هر يك از اجزاء علت است در علل مركبه و يكى از علل چهارگانه:

مادى، صورى، فاعلى و غائى را هم سبب ناقص گويند و بهر حال هر گاه يكى از اجزاء و يا شرايط سببيت تامه مفقود باشد سبب ناقص خواهد بود و اثر لازم از آن صادر نخواهد شد

سبت‌

- (گاه‌شمارى) روز شنبه است و اين روز مر جهودان را روزى خاص بود و آن را بزرگ دارند چنانكه مسلمانان روز جمعه را و در قرآن كريم بدان اشارت رفته است‌ «يَوْمَ سَبْتِهِمْ» (از عده ج ٥ ص ٨١)

سَبزى‌

- (اصطلاح ذوقى) كمال مطلق را گويند كه متحد شده باشد بوحدت حقيقى.

سُبُحاتِ جَلال‌

- (اصطلاح عرفانى) گاه تجليات و انوار جلال را اراده كنند.

رجوع شود به جلال:

عراقى گويد: