مجله زن روز خواهش میکنم هر طور هست یک نسخه از قانون مدنی تهیه و در قسمتهای ذیل دقت کنند . در قانون مدنی ، فصل ششم از کتاب نکاح ، مخصوص نکاح منقطع است و سه‌ جمله ساده هم بیش نیست . اول اینکه نکاح وقتی منقطع است که برای مدت‌ معینی واقع شده باشد . دوم اینکه مدت نکاح منقطع باید کاملا معین شود ، سوم اینکه احکام مربوط به مهر و ارث در نکاح منقطع همان است که در فصلهای مربوط به مهر و ارث‌ گفته شده است . نویسنده محترم چهل پیشنهاد خیال کرده است که آنچه از اول کتاب نکاح‌ در پنج فصل گفته شده است همه مربوط به نکاح دائم است و تنها این سه‌ ماده به نکاح منقطع مربوط است . غافل از اینکه تمام مواد آن پنج فصل جز آنجا که تصریح شده است مانند ماده ١٠٦٩ و یا آنچه مربوط بطلاق است ، مشترک است میان نکاح دائم و منقطع مثلا ماده ١٠٦٢ که میگوید : " نکاح‌ واقع میشود بایجاب و قبول بالفاظیکه صریحا دلالت بر قصد ازدواج نماید " مخصوص نکاح دائم نیست ، بهر دو نکاح مربوط است . شرائطی که برای عاقد یا عقد یا زوجین ذکر کرده است نیز مربوط بهر دو نکاح است . اگر قانون‌ مدنی نکاح منقطع را تعریف نکرده است برای اینست که نیازی به تعریف‌ نداشته است . همچنانکه نکاح دائم را نیز تعریف نکرده است و مستغنی از تعریف دانسته است . قانون مدنی هر لفظ صریحی که دلالت بر ازدواج و وقوع‌ زوجیت بکند برای عقد کافی دانسته است خواه در نکاح دائم ، خواه در نکاح‌ منقطع . ولی اگر لفظی مفهوم دیگری غیر از زوجیت داشته باشد از قبیل‌ معاوضه و داد و ستد و اجاره و کرایه برای صحت عقد نکاح چه دائم و چه‌ منقطع کافی نیست .