نظام حقوق زن در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٩

حقوقی خود احتیاجی بقیمومت مرد ندارد . مرد از لحاظ بهره برداری از زن ، فقط حق دارد در ایام زناشوئی از وصال‌ او بهره‌مند شود و مکلف است مادامی که زناشوئی ادامه دارد و از وصال زن‌ بهره‌مند می‌شود زندگی او را در حدود امکانات خود تأمین نماید . این مرحله همان است که اسلام آنرا پذیرفته و زناشوئی را بر این اساس‌ بنیان نهاده است . در قرآن کریم آیات زیادی هست درباره اینکه مهر زن‌ بخود زن تعلق دارد نه بدیگری . مرد باید در تمام مدت زناشوئی عهده‌دار تأمین مخارج زندگی زن بشود و در عین حال درآمدی که زن تحصیل می‌کند و نتیجه کار او به شخص خودش تعلق دارد نه بدیگری پدر یا شوهر . اینجاست که مسئله مهر و نفقه شکل معماوشی پیدا می‌کند ، زیرا در وقتی‌ که مهر به پدر دختر تعلق میگرفت و زن مانند یک برده بخانه شوهر می‌رفت‌ و شوهر او را استثمار میکرد ، فلسفه مهر باز خرید دختر از پدر بود و فلسفه نفقه مخارج ضروری است که هر مالکی برای مملوک خود میکند ، اگر بناست چیزی به پدر زن داده نشود و شوهر هم حق ندارد زن را استثمار و از او بهره‌برداری اقتصادی بکند ، و زن از لحاظ اقتصادی استقلال کامل دارد و حتی از جنبه حقوقی نیازی به قیمومت و اجازه و سرپرستی ندارد ، مهر دادن‌ و نفقه پرداختن برای چه ؟

نگاهی به تاریخ