در قسمتهائی از اینمقاله ، نیازمندیهای یک زن در حالیکه باردار یا بچه‌دار است به محبت و مهربانی شوهر بخوبی تشریح شده است . میگوید " از وقتیکه یک زن حس میکند که بزودی بچه‌دار خواهد شد شروع میکند بنگریستن ، جستجو کردن و بو کشیدن بدن و اندام خود ، مخصوصا اگر بچه‌ اولش باشد . این حالت کنجکاوی بسیار شدید است ، درست مثل این که زن‌ با خود بیگانه است ، میخواهد وجود خویشتن را کشف کند ، وقتی که زن‌ نخستین ضربه‌های کوچولوی بچه‌اش را در شکم خویش احساس کرد شروع میکند بگوش دادن بهمه صداهای اندام خود ، حضور موجود دیگری در بدن زن چنان‌ سعادت و خوشحالی باو میدهد که کم کم میل به انزوا و تنهائی پیدا میکند و از دنیای خارج قطع ارتباط میکند ، زیرا میخواهد با کوچولوئی که هنوز بدنیا نیامده است خلوت کند . . . . مردها در روزهای آبستنی همسرانشان وظایف بسیار مهمی بعهده دارند و متأسفانه همیشه از انجام این وظایف شانه خالی می‌کنند . ما در آینده نیاز دارد که حس کند شوهرش او را میفهمد دوست دارد و پشتیبان او است وگرنه‌ وقتی دید که شکمش بالا آمده است ، زیبائیش لطمه خورده ، حالت استفراغ‌ دارد و از زایمان میترسد ، همه این ناراحتی‌ها را بحساب شوهرش خواهد گذاشت که او را آبستن ساخته است . . . مرد وظیفه دارد که در ماههای‌ آبستنی بیشتر از پیش در کنار زنش باشد ، خانواده به پدری مهربان نیاز دارد تا زن و بچه‌ها بتوانند از همه مشکلات و شادیها و اندوه‌های خود با او حرف بزنند . حتی اگر حرفهایشان بی معنی یا خسته کننده باشد ، زن آبستن‌ خیلی نیازمند آن است که