افلاطون نیز از عقیده خود عدول کرد . در یک قرن اخیر فردریک انگلس پدر دوم کمونیسم نیز این فرضیه را پیشنهاد و از آن دفاع کرد . اما دنیای کمونیسم آنرا نپذیرفت . میگویند دولت شوروی در اثر تجربیات تلخ فراوان در اجرای تئوری اشتراکی خانوادگی‌ انگلس در سال ١٩٣٨ قوانینی بنفع خانواده گذرانید و تک همسری را بعنوان‌ زناشوئی رسمی کمونیستی پذیرفت . چند زنی برای یک مرد میتوانسته امتیازی شمرده شود ، اما چند شوهری‌ هیچوقت برای زن امتیازی نبوده و نخواهد بود . علت این تفاوت اینست که‌ مرد طالب شخص زن است ، و زن طالب قلب مرد و فداکاریهای او . برای‌ مرد مادامیکه شخص زن را در اختیار دارد اهمیتی ندارد که قلب زن را از دست بدهد ، از اینرو مرد اهمیتی نمیداده که در چند زنی قلب و عواطف زن‌ را از دست میدهد . ولی برای زن ، قلب و عواطف مرد اصالت دارد . اگر آن را از دست بدهد همه چیز را از دست داده است . بعبارت دیگر در امر زناشوئی دو عنصر دخالت دارد : یکی مادی و دیگری‌ معنوی . عنصر مادی زناشوئی جنبه‌های جنسی آن است که در جوانی در منتهای‌ اوج و غلیان است و تدریجا رو به کاهش و آرامش میرود . جنبه معنوی آن‌ عواطف رقیق و صمیمانه‌ایست که میان آنها حکمفرما میشود و احیانا هر چه‌ زمان میگذرد نیرومندتر میگردد . یکی از تفاوتهای زن و مرد اینست که برای‌ زن عنصر دوم بیش از عنصر اول اهمیت دارد بر خلاف مرد ، زناشوئی برای زن‌ بیشتر جنبه معنوی دارد و برای مرد بیشتر جنبه مادی و لا اقل جنبه مادی و معنوی زناشوئی برای مرد مساوی است .