آنرا شناخته است در حقوق یونان و رم و ژاپن و تا چندی پیش هم در حقوق‌ غالب کشورها وجود نداشته ، یعنی زن مثل صغیر و مجنون ، محجور و از تصرف‌ در اموال خود ممنوع بوده است . در انگلستان که سابقا شخصیت زن کاملا در شخصیت شوهر محو بود دو قانون یکی در سال ١٨٧٠ و دیگری در سال ١٨٨٢ میلادی‌ باسم قانون مالکیت زن شوهردار از زن رفع حجر نمود . در ایتالیا قانون‌ ١٩١٩ میلادی زن را از شمار محجورترین خارج کرد . در قانون مدنی آلمان ( ١٩٠٠ میلادی ) و در قانون مدنی سویس ( ١٩٠٧ میلادی ) زن مثل شوهر خود اهلیت دارد . ولی زن شوهردار در حقوق پرتغال و فرانسه هنوز در عداد محجورین است . گو که قانون ١٨ فوریه ١٩٣٨ در فرانسه در حدودی حجر زن شوهردار را تعدیل‌ کرده است " . چنانکه ملاحظه می‌فرمائید هنوز یک قرن نمیگذرد از وقتی که اولین قانون‌ استقلال مالی زن در مقابل شوهر ( ١٨٨٢ در انگلستان ) در اروپا تصویب شد و به اصطلاح از زن شوهردار رفع محجوریت شد .

چرا اروپا ناگهان استقلال مالی داد ؟

حالا چطور شد که در یک قرن چنین حادثه مهمی رخ داد ؟ آیا احساسات‌ انسانی مردان اروپائی به غلیان آمد و به ظالمانه بودن کار خود پی بردند ؟ پاسخ این پرسش را از " ویل دورانت " بشنوید . وی در لذات فلسفه‌ صفحه ١٥٨ بحثی تحت عنوان " علل " باز کرده است و در آنجا به اصطلاح‌ علل آزادی زن را در اروپا شرح میدهد .