کننده‌ترین افکاری است که دامنگیر مردم امروز شده است . به خیال این گروه چون وسائل و ابزارهای زندگی روز بروز عوض می‌شود و کاملتر جای ناقص‌تر را میگیرد و چون علم و صنعت در حال پیشرفت است پس‌ تمام تغییراتی که در زندگی انسان‌ها پیدا میشود نوعی پیشرفت و رقاء است‌ و باید استقبال کرد ، بلکه جبر زمان است و خواه ناخواه جای خود را باز میکند . در صورتیکه نه همه تغییرات نتیجه مستقیم علم و صنعت است و نه ضرورت‌ و جبری در کار است . در همان حالی که علم در حال پیشروی است طبیعت‌ هوسباز و درنده خوی بشر هم بیکار نیست . علم و عقل ، بشر را بسوی کمال‌ جلو میبرد و طبیعت هوسباز و درنده خوی بشر سعی دارد بشر را بسوی فساد و انحراف بکشاند . طبیعت هوسباز و درنده‌خو همواره سعی دارد علم را بصورت‌ ابزاری برای خود درآورد و در خدمت هوسهای شهوانی و حیوانی خود بگمارد . زمان همانطوریکه پیشروی و تکامل دارد فساد و انحراف زمان هم دارد . باید با پیشرفت زمان پیشروی کرد و با فساد و انحراف زمان هم باید مبارزه کرد . مصلح و مرتجع هر دو علیه زمان قیام میکنند ، با این تفاوت که مصلح‌ علیه انحراف زمان و مرتجع علیه پیشرفت زمان قیام میکند . اگر زمان و تغییرات زمان را مقیاس کلی خوبی‌ها و بدی‌ها بدانیم پس خود زمان و تغییرات آنرا با چه مقیاسی اندازه‌گیری کنیم ؟ اگر همه چیز را با زمان‌ باید تطبیق کنیم خود زمان را با چه چیزی تطبیق دهیم ؟ اگر بشر باید دست‌ بسته در همه چیز تابع زمان و تغییرات زمان باشد پس نقش فعال و خلاق و سازنده اراده بشر کجا رفت ؟ انسان که بر مرکب زمان سوار است و در حال حرکت است