متأسفانه در آنجا به حقیقت وحشتناکی بر میخوریم . معلوم میشود ، زن‌ اروپائی برای آزادی و حق مالکیت خود از ماشین باید تشکر کند نه از آدم ، و در مقابل چرخهای عظیم ماشین باید سر تعظیم فرود آورد نه در مقابل مردان‌ اروپائی . آزمندی و حرص صاحبان کارخانه بود که برای اینکه سود بیشتری‌ ببرند و مزد کمتری بدهند ، قانون استقلال اقتصادی را در مجلس انگلستان‌ گذارند . " ویل دورانت " میگوید - این واژگونی سریع عادات و رسوم محترم و قدیمتر از تاریخ مسیحیت را چگونه تعلیل کنیم ؟ علت عمومی این تغییر ، فراوانی و تعدد ماشین آلات است ، " آزادی " زن از عوارض انقلاب صنعتی‌ است . . . " یک قرن پیش در انگلستان کار پیدا کردن بر مردان دشوار گشت . اما اعلانها از آنان میخواست که زنان و کودکان خود را به کارخانه‌ها بفرستند ، کار فرمایان باید در اندیشه سود و سهام خود باشند و نباید خاطر خود را با اخلاق و رسوم حکومتها آشفته سازند ، کسانی که ناآگاه بر " خانه براندازی‌ " توطئه کردند کارخانه‌داران وطن دوست قرن نوزدهم انگلستان بودند . " نخستین قدم برای آزادی مادران بزرگ ما قانون ١٨٨٢ بود . بموجب این‌ قانون زنان بریتانیای کبیر از آن پس از امتیاز بی سابقه‌ای برخوردار میشدند و آن اینکه پولی را که بدست می‌آوردند حق داشتند برای خود نگه‌ دارند . این قانون اخلاقی عالی و مسیحی را کارخانه‌داران مجلس عوام وضع‌ کردند تا بتوانند زنان انگلستان را به کارخانه‌ها بکشانند ، از آن سال تا به امسال سود جوئی مقاومت ناپذیری ، آنان را از بندگی و جان کندن در خانه رهانیده ، گرفتار بندگی و جان کندن در مغازه و