امضاء پیمان زناشوئی ، و احیانا مدتی زندگی مشترک ، به خاطر هوس زن نو یا یک هوس دیگر زن پیشین را از خود براند ، سخت مخالف است ، اما راه‌ چاره از نظر اسلام این نیست که " ناجوانمرد " را مجبور به نگهداری زن‌ کند ، اینچنین نگهداری با قانون طبیعی زندگی خانوادگی مغایرت دارد . اگر زن با زور قانون و قوه مجریه بخواهد بخانه شوهر برگردد ، میتواند آن خانه را اشغال نظامی کند ، اما نمیتواند بانوی آن خانواده و رابطه‌ جذب احساسات از شوهر و دفع احساسات بفرزندان بوده باشد ، و هم‌ نمیتواند وجدان نیازمند به مهر خود را اشباع و اقناع نماید . اسلام کوششها کرده که ناجوانمردی و طلاقهای ناجوانمردانه از میان برود و مردان جوانمردانه از زنان نگهداری و پذیرائی کنند . ولی اسلام بر خود بعنوان یک قانونگذار ، و بر زن بعنوان مرکز منظومه خانوادگی و رابط جذب‌ و دفع احساسات ، نمی‌پسندد که زن را به زور و اجبار در نزد مرد ناجوانمرد نگهداری کند . آنچه اسلام کرده است درست نقطه مقابل کاری است که غرب و غرب پرستان‌ کرده و میکنند . اسلام با عوامل ناجوانمردی و بی وفائی و هوسبازی سخت‌ نبرد میکند اما حاضر نیست زن را بزور به ناجوانمرد و بی وفا بچسباند . اما غربیان و غرب پرستان روزبروز بر عوامل ناجوانمردی و بی وفائی و هوسبازی مرد میافزایند آنگاه میخواهند زن را بزور بمرد هوسباز و بی وفا و ناجوانمرد بچسبانند . . . تصدیق میفرمائید که اسلام با اینکه ناجوانمردان را بهیچوجه