اسلام ، آئین کار کردن داماد برای پدر زن را که طبق گفته جامعه شناسان‌ در دوره‌ها ئی وجود داشته که هنوز ثروت قابل مبادله‌ای در کار نبوده منسوخ‌ کرد . کار کردن داماد برای پدر زن تنها از این جهت نبوده است که پدران‌ می‌خواسته‌اند از ناحیه دختران خود بهره‌ای برده باشند ، علل و ریشه‌های دیگر نیز داشته است که احیانا لازمه آن مرحله از تمدن بوده است و در حد خود ظالمانه هم نبوده است . به هر حال چنین رسمی قطعا در دنیای قدیم وجود داشته است . داستان موسی و شعیب که در قرآن کریم آمده است از وجود چنین رسمی‌ حکایت میکند . موسی در حال فرار از مصر وقتی که به سر چاه " مدین " رسید به حالت دختران شعیب که در کناری با گوسفندان خویش ایستاده بودند و کسی رعایت حال آنها را نمی‌کرد رحمت آورد و برای گوسفندان آنها آب‌ کشی کرد ، دختران پس از مراجعت نزد پدر ، جریان روز را برای پدر نقل‌ کردند و او یکی از آنها را پی موسی فرستاد و او را بخانه خویش دعوت کرد . پس از آشنا شدن با یکدیگر ، یک روز شعیب به موسی گفت من دلم‌ می‌خواهد یکی از دو دختر خود را به تو به زنی بدهم باین شرط که تو هشت‌ سال برای من کار کنی ، و اگر دل خودت خواست دو سال دیگر هم اضافه کن ، ده سال برای من کار کن . موسی قبول کرد و به این ترتیب موسی داماد شعیب‌ شد . این چنین رسمی در آن زمان بوده و ریشه این رسم دو چیز است : اول‌ نبودن ثروت . خدمتی که داماد به زن یا پدر زن میتوانسته بکند غالبا منحصر باین بوده که برای آنها کار کند ، دیگر رسم جهاز دادن . جامعه‌ شناسان معتقدند که رسم جهاز دادن