وی کوتاهی میکرد حق داشت بازدواج نامشروع اقدام بکند و در اینصورت از پدر ارث نمیبرد . شماره زنانی که مردی می‌توانست بگیرد نامحدود بود و گاهی در اسناد یونانی دیده شده است که مردی چند صد زن در خانه داشته است . اصول‌ زناشوئی در دوره ساسانی چنانکه در کتابهای دینی زردشتی آمده بسیار پیچیده‌ و در هم بوده و پنج قسم زناشوئی رواج داشته است . ١ - زنی که به رضای پدر و مادر شوهر میرفت فرزندانی میزاد که در این‌ جهان و آن جهان از او بودند و او را " پادشاه زن " میگفتند . ٢ - زنی که یگانه فرزند پدر و مادرش بود ، او را " اوگ زن " یعنی‌ زن یگانه میگفتند و نخستین فرزندی که می‌زاد بپدر و مادرش داده می‌شد تا جانشین فرزندی بشود که از خانه آنها رفته است و شوهر کرده و پس از آن‌ این زن را هم پادشاه زن میگفتند . ٣ - اگر مردی در سن بلوغ بی زن می‌مرد ، خانواده‌اش زن بیگانه‌ای را جهیز می‌داد و او را بکابین مرد بیگانه‌ای در می‌آورد و آن زن را " سذر زن " یعنی زن خوانده می‌گفتند و هر چه فرزند او می‌شد و نیمی به آن مرد مرده‌ تعلق میگرفت و در آنجهان فرزند او می‌شد و نیمی دیگر از آن شوهر زنده بود . ٤ - زن بیوه‌ای که دوبار شوهر کرده بود " چغر زن " می‌گفتند که بمعنی‌ چاکر زن یعنی زن خادمه باشد و اگر از شوی اول خود فرزند نداشت او را " سذر زن " میدانستند . . . ٥ - زنی که بی رضای پدر و مادرش به شوهر می‌رفت در میان