گذشته از اینها در مقاله ٢٤ گفتیم و سخنان یک بانوی روانشناس اروپائی‌ را نیز شاهد آوردیم که زن از آن نظر که پرورش دهنده فرزند در رحم و دامن‌ است ، حالات روانی مخصوصی دارد ، که سخت او را به محبت و عواطف‌ مهرآمیز شوهر بعنوان پدر فرزندش نیازمند میسازد . حتی میزان محبت زن‌ بفرزندان ، بستگی زیادی دارد بمیزان محبت و علاقه مرد باو بعنوان پدر فرزندش و بعنوان عاملی که موجب بوجود آمدن فرزند شده است . این نیاز زن منحصرا در تک شوهری برآورده میشود . علیهذا مقایسه چند شوهری به چند زنی ، و تصور اینکه فرقی میان چند زنی‌ و چند شوهری نیست و علت اینکه چند زنی در قسمتی از جهان معمول و مجری‌ شده است ، اینستکه مرد زورمندتر بوده است ، و علت اینکه زن نتوانسته‌ است چند شوهری را بعنوان یک امتیاز برای خود حفظ کند ضعف و ناتوانی زن‌ بوده است ، اشتباه فاحش است . خانم منوچهریان در کتاب انتقاد بر قوانین اساسی و مدنی ایران صفحه ٣٤ میگوید " قانون مدنی ماده ١٠٤٩ میگوید : هیچکس نمی‌تواند دختر برادر یا دختر خواهر زن را بگیرد مگر با اجازه زن خود . . . زن اگر اجازه دهد شوهر وی میتواند دختر برادر یا خواهر او را بگیرد . حالا باید دید که اگر اجازه‌ ندهد چه میشود ؟ هیچ . باصطلاح آنکه عوض دارد گله ندارد ، مرد با دیگری‌ ازدواج میکند . خوب حالا اگر قضیه را بعکس کنیم آنوقت چه خواهد شد ؟ مثلا اگر بگوئیم زن نمی‌تواند با پسر برادر یا پسر خواهر شوهر خود ازدواج‌ کند ( در همان حالی که زن این شوهر است ) مگر با اجازه شوهر ، از شنیدن‌ این سخن