را از دست داده‌ایم ، من نمی‌توانم بفهمم از آن وقتی که آزاد شده‌ایم چه‌ چیزی عایدمان شده است ، البته امکان دارد عده معدودی از زنان وضعشان‌ بهتر شده باشد ولی مسلما ما جزء آنها نیستیم " . این بود خلاصه‌ای از آن مقاله از محتوای مقاله پیدا است که این بانوان‌ از ناراحتیهائی که به نام آزادی و برابری بر آنها تحمیل شده است آن چنان‌ به ستوه آمده‌اند که دشمن این دو کلمه شده‌اند . غافل از اینکه این دو کلمه‌ گناهی ندارند . زن و مرد دو ستاره‌اند در دو مدار مختلف ، هر کدام باید در مدار خود و فلک خود حرکت نماید . « لا الشمس ینبغی لها ان تدرک‌ القمر و لا اللیل سابق النهار و کل فی فلک یسبحون »شرط اصلی سعادت هر یک از زن و مرد و در حقیقت ، جامعه بشری ، اینست که دو جنس هر یک در مدار خویش به حرکت خود ادامه دهند . آزادی و برابری آنگاه سود می‌بخشد که هیچ کدام از مدار و مسیر طبیعی و فطری خویش خارج نگردند . آنچه در آن‌ جامعه ناراحتی آفریده است قیام بر ضد فرمان فطرت و طبیعت است نه چیز دیگر . اینکه ما مدعی هستیم مسأله " نظام حقوقی زن در خانه و اجتماع " از مسائلی است که مجددا باید مورد ارزیابی قرار گیرد و به ارزیابیهای گذشته‌ بسنده نشود به معنی اینست که اولا طبیعت را راهنمای خود قرار دهیم ، ثانیا از مجموع تجربیات تلخ و شیرین ، چه در گذشته و چه در قرن حاضر ، حداکثر بهره‌برداری نمائیم و تنها در این وقت است که نهضت حقوق زن به‌ معنی واقعی تحقق می‌یابد . قرآن کریم ، به اتفاق دوست و دشمن ، احیا کننده حقوق زن است . مخالفان ، لااقل این اندازه اعتراف دارند که قرآن در عصر نزولش گامهای‌ بلندی به سود زن و حقوق انسانی او برداشت . ولی قرآن هرگز به نام احیای‌ زن به عنوان " انسان " و شریک مرد در انسانیت و حقوق انسانی ، زن‌ بودن زن و مرد بودن مرد را به فراموشی نسپرد . به عبارت دیگر ،