بطرف دیگر یا ابوین او برای وصلت منظور داده است مطالبه کند . اگر عین‌ هدایا موجود نباشد ، مستحق قیمت هدایائی خواهد بود که عادتا نگاه داشته‌ میشود . مگر اینکه آن هدایا بدون تقصیر طرف دیگر تلف شده باشد " . این ماده مربوط به اشیائیست که طرفین بیکدیگر اهدا میکنند و چنانکه‌ ملاحظه میفرمائید در این ماده هیچگونه قید نشده است که یکطرف بدون علت‌ موجه وصلت را بهمزده باشد ، قید " بدون علت موجه " استنباط بی جائی‌ است که آقای مهدوی کرده‌اند . عجبا کسانی که از درک مفهوم چند ماده ساده قانون مدنی ناتوانند ( با اینکه یک عمر کارشان بررسی آنها بوده است و سالها بودجه مملکت را بنام‌ تخصص فنی در درک این قوانین مصرف کرده‌اند ) چگونه داعیه تغییر قوانین‌ آسمانی را که هزاران ملاحظات و ریزه‌کاریها در آنها بکار رفته است در سر می‌پرورانند . این نکته نیز ناگفته نماند که آقای مهدوی تا پنج سال قبل که‌ مشغول تألیف کتاب " پیمان مقدس یا میثاق ازدواج " بوده‌اند ، جمله‌ بالا را بصورت " بدون علت و موجبی " قرائت میکرده‌اند . در کتاب‌ خودشان فصل مشبعی داد و فریاد راه انداخته‌اند که مگر در دنیا کاری بدون‌ علت و موجب ممکن است ، اما اخیرا متوجه شده‌اند که سالها این جمله را غلط قرائت میکرده و میفهمیده‌اند و جمله مزبور " بدون علت موجهی " بوده است . از ایرادات دیگری که در فصل خواستگاری به نویسنده پیشنهادها وارد است‌ ، فعلا صرفنظر میکنم .