علیه بنی الحسن . از جمله تبلیغات ناروای آنها این بود که گفتند ابوطالب که جد اعلای بنی الحسن و عموی پیغمبر است مسلمان نبود و کافر از دنیا رفت و اما عباس که عموی دیگر پیغمبر است وجد اعلای ماست مسلمان‌ شد و مسلمان از دنیا رفت . پس ما که اولاد عموی مسلمان پیغمبریم از بنی‌ الحسن که اولاد عموی کافر پیغمبرند برای خلافت شایسته‌تریم . در اینراه‌ پولها خرج کردند و قصه‌ها جعل کردند . هنوز هم که هست گروهی از اهل تسنن‌ تحت تأثیر همان تبلیغات و اقدامات ، فتوا به کفر ابوطالب میدهند . هر چند اخیرا تحقیقاتی در میان محققان اهل تسنن در این زمینه بعمل آمده و افق تاریخ ازین نظر روشنتر میشود . موضوع دومی که بنی العباس علیه بنی الحسن عنوان کردند این بود که‌ گفتند نیای بنی الحسن بعد از پدرش علی بخلافت رسید . و اما چون مرد عیاشی بود و به زنان سرگرم بود و کارش زن گرفتن و زن طلاق دادن بود از عهده برنیامد ، از معاویه که رقیب سر سختش بود پول گرفت و سرگرم عیاشی‌ و زن گرفتن و طلاق دادن شد و خلافت را بمعاویه واگذار کرد . خوشبختانه محققان با ارزش عصر اخیر در این زمینه تحقیقاتی کرده و ریشه‌ ایندروغ را پیدا کرده‌اند . ظاهرا اول کسی که این سخن از او شنیده شده‌ است قاضی انتصابی منصور دوانیقی بوده که به امر منصور مأمور بوده این‌ شایعه را بپراکند . بقول یکی از مورخان : اگر امام حسن اینهمه زن گرفته‌ است پس فرزندانش کجا هستند ؟ ! چرا عدد فرزندان امام اینقدر کم بوده‌ است . امام که عقیم نبوده و از طرفی رسم جلوگیری با سقط جنین هم که‌ معمول نبوده است .