بهر حال در قرن بیستم گروههای زیادی در همه جهان طرفدار تحول عمیقی در روابط مرد و زن از نظر حقوق و وظایف گردیدند . بعقیده اینها تحول و دگرگونی در روابط ملتها با دولتها و روابط زحمتکشان و رنجبران با کارفرمایان و سرمایه‌داران ، مادامی که در روابط حقوقی مرد و زن اصلاحاتی‌ صورت نگیرد وافی به تأمین عدالت اجتماعی نیست . از اینرو برای اولین بار در اعلامیه جهانی حقوق بشر که پس از جنگ‌ جهانی دوم در سال ١٩٤٨ میلادی ( ١٣٢٧ هجری شمسی ) از طرف سازمان ملل متحد منتشر شد در مقدمه آن چنین قید شد : " از آنجا که مردم ملل متحد ایمان خود را بحقوق بشر و مقام و ارزش‌ فرد انسانی و تساوی حقوق مرد و زن مجدا در منشور اعلام کرده‌اند . . . " تحول و بحران ماشینی قرن نوزدهم و بیستم و بفلاکت افتادن کارگران و بخصوص زنان بیش از پیش سبب شد که بموضوع حقوق زن رسیدگی شود . در تاریخ البرماله جلد ٦ صفحه ٣٢٨ مینویسد : " تا زمانی که دولتها به احوال کارگران و طرز رفتار کارفرمایان با آن‌ طبقه توجه نداشتند سرمایه داران هر چه می‌خواستند میکردند . . . صاحبان‌ کارخانه‌ها زنان و کودکان خردسال را با مزد بسیار کم بکار میگماشتند ، و چون ساعات کار ایشان زیاد بود غالبا گرفتار امراض گوناگون می‌شدند و در جوانی می‌مردند " . این بود تاریخچه مختصری از نهضت حقوق بشر در اروپا . چنانکه میدانیم‌ همه مواد اعلامیه‌های حقوق بشر که برای اروپائیان