است . اگر نیروی سومی دخالت کند و نوار مرزی دو کشور را اشغال کند و مانع تصادم نیروهای دو کشور شود صلح برقرار شده است زیرا صلح سیاسی جز عدم تعرض و عدم تصادم مفهومی ندارد . اما صلح خانوادگی غیر از صلح سیاسی است . در صلح خانوادگی عدم تجاوز بحقوق یکدیگر کافی نیست ، از صلح مسلح کاری ساخته نیست . چیزی بالاتر و اساسی‌تر ضرورت دارد ، اتحاد و یگانگی و آمیخته شدن روحها باید تحقق‌ پذیرد ، همچنانکه در صلح و سازش میان پدران و فرزندان نیز چیزی بالاتر از عدم تعرض ضروری است . متأسفانه مغرب زمین به علل تاریخی و احیانا منطقه‌ای ، با عواطف ( حتی در محیط خانوادگی ) بیگانه است ، صلح‌ خانوادگی از نظر غربی با صلح سیاسی یا اجتماعی تفاوتی ندارد . غربی‌ همانطوریکه با تمرکز نیرو در مرز دو کشور صلح برقرار می‌کند ، می‌خواهد با تمرکز قوه دادگستری در مرز حیات زن و مرد صلح برقرار کند ، غافل از اینکه اساس زندگی خانوادگی برچیده شدن مرز است ، وحدت است ، بیگانه‌ شمردن هر نیروی دیگر است . غرب پرستان بجای اینکه مغرب زمین را به اشتباهاتش در مسائل خانوادگی‌ واقف کنند و به افتخارات خود بنازند ، چنان در همرنگ شدن با آنها سر از پا نمیشناسند که خودشانرا هم فراموش کرده‌اند . اما این خود گم کردن‌ دیری نخواهد پائید و با زمانیکه مشرق زمین شخصیت خود را باز یابد و قلاده‌ بندگی غرب را پاره نماید و به فکر مستقل و فلسفه مستقل زندگی خویش تکیه‌ کند فاصله زیادی نداریم . در اینجا ذکر دو مطلب لازم است :