گیسوان بلند دارد و عقل کوتاه " ، " زن آخرین موجود وحشی است که مرد او را اهلی کرده است " ، " زن برزخ میان حیوان و انسان است " و امثال اینها . از این عجیب‌تر اینکه برخی از غربیان اخیرا با یک گردش صد و هشتاد درجه‌ای اکنون می‌خواهند با هزار و یک دلیل ثابت کنند که مرد موجود ناقص‌ الخلقه و پست و زبون ، و زن موجود کامل و برتر است . اگر کتاب " زن جنس برتر " اشلی مونتاگو را که در مجله زن روز منتشر می‌شد خوانده باشید می‌دانید که این مرد با چه زور زدنها و مهمل بافی‌ها می‌خواهد ثابت کند که زن از مرد کاملتر است . این کتاب تا آنجا که‌ مستقیما مطالعات پزشکی یا روانی یا آمار اجتماعی را عرضه میدارد بسیار گرانبها است ، ولی آنجا که خود نویسنده شخصا به " استنتاج " میپردازد و میخواهد برای هدف خود که همان عنوان کتاب است نتیجه‌گیری کند مهمل‌ بافی را به نهایت میرساند . چرا باید یک روز زن را اینقدر پست و زبون‌ و حقیر بخوانند که روز دیگر مجبور شوند برای جبران مافات ، همه آن‌ نواقص و نقائص را از روی زن بردارند و روی مرد بگذارند . چه لزومی دارد که تفاوت‌های زن و مرد را به حساب ناقص بودن یکی و کاملتر بودن دیگری‌ بگذاریم که مجبور شویم گاهی طرف مرد را بگیریم و گاهی طرف زن را ؟ اشلی مونتاگو از طرفی اصرار دارد زن را جنسا برتر از مرد معرفی کند و از طرف دیگر امتیازات مرد را مولود عوامل تاریخی و اجتماعی بشمارد نه‌ مولود عوامل طبیعی . به هر حال تفاوتهای زن و مرد " تناسب " است نه نقص و